Θυμαμαι τρεις συνεχομενες νυχτερινες βαρδιες μου στο Παιδων Αγ. Σοφια αρκετα πισω στον χρονο.
Τις θυμαμαι γιατι οντας ''αγουρος'' νοσηλευτης, μου εμαθαν κατι.
Μοναχοπαιδι.
Η μανα πανω απο το κρεβατακι του συνεχως.
Ο πατερας εξω κουρνιασμενος σε μια κρυα σιδερενια καρεκλα καπνιζε, μονο καπνιζε.
